Mijn leukste herinneringen aan mijn vader

De donkere dagen komen steeds dichterbij voor mij. De geboortedag van mijn zusje, waar ik verschillende gevoelens bij heb, kerst kijk ik niet meer zo naar uit zoals vroeger, oud en nieuw is ook geen groot feest meer voor mij. En dan heb je 20 december, een datum die voor de rest van mijn leven in mijn geheugen gegrift staat. De meesten van jullie weten het hoogstwaarschijnlijk nog niet, maar ik ben op zondag 20 december 2009 mijn vader verloren aan kanker. Ik wil niet te veel doorgaan over die vreselijke periode en hoe het allemaal is gegaan, want vandaag wil ik alleen de leuke herinneringen aan hem met jullie delen. Zo'n persoonlijk artikel als deze heb ik nog nooit met jullie gedeeld, maar onder de douche (de douche is een grote inspiratiebron voor iedereen) kwamen alle leuke herinneringen in mij naar boven en ik wilde er heel graag een artikel over schrijven.



Mijn vader was echt mijn maatje. Samen liepen we altijd te dollen met mijn broertje en deden we leuke dingen die mij altijd bij zullen blijven. En vandaag ga ik die met jullie delen, omdat ik ze gewoon even ergens kwijt moet. Dus waarom dan ook niet op mijn eigen blog?

Samen naar AZ-wedstrijden gaan.

Sinds dat ik klein ben, ben ik een AZ'er. Dit komt vooral door mijn vader (thanks daddy). Mijn vader had ook een seizoenskaart. Samen met collega's, vrienden en familie ging hij dan vaak naar thuis wedstrijden van AZ. Als een collega of vriend van hem niet kon, nam hij mij altijd mee. Ik weet nog goed mijn eerste AZ wedstrijd met hem. Die was toen nog in de Hout, dus kan je nagaan hoe lang geleden dat wel niet is. Na de eerste wedstrijd was ik om en wilde ik het liefst elke keer mee. Zodra het kon, nam hij mij ook altijd mee. Dan stonden we samen te springen, te juichen en te zingen. Ik zong zelfs mee met de foute liederen wat hij dan weer niet zo leuk vond, maar stiekem was hij wel trots.

''Hallo, met Superman.''

Zo nam hij dus al-tijd de telefoon op. Echt altijd. Dan zat hij achter aan tafel en als hij werd gebeld hoorde je hem al ''Hallo, met Superman.'' zeggen en kon hij helemaal in een deuk liggen om zichzelf.

Hij ging vaak mee naar mijn voetbalwedstrijden.

Ik was ongeveer 9 toen ik dolgraag op voetbal wilde. Zo gezegd, zo gedaan. Op een gegeven moment deed ik dat al een aantal jaar en mijn vader kwam vaak kijken bij de trainingen en wedstrijden. Toen ik nog in een gemengd team speelde, ging hij ook vaak mee naar uit wedstrijden. Hij wilde alleen rijden op 1 voorwaarde: als er op de terugweg alleen jongens (en ik dan) in de auto zaten. Want op de heen weg hadden we altijd een meiden auto. Dan zat ik altijd samen met Quinty, Darcy en Lisa in de auto. Jonas Brothers cd's mee (we waren huge fan toen) en mijn vader werd knettergek van al ons gezang. Maar hij hield het goed vol. Op de terugweg zaten we dan met allemaal jongens in de auto en wat vond hij dat geweldig. Altijd een beetje dollen met hun en grapjes maken. De jongens lagen altijd helemaal in een deuk om hem en hij om hun. Ik kon er stiekem ook altijd wel om lachen.

Weddenschappen.

Ik deed best wel vaak weddenschappen  met mijn vader toen ik nog klein was. Als ik won, kreeg ik een nieuwe Winx Club pop van hem. Als hij won, moest ik zijn auto schoonmaken. Maar hij liet mij altijd winnen. Niet dat ik dat erg vond natuurlijk.

Zijn flauwe grapjes.

Iedereen die mijn vader heeft gekend, weet dat hij erg goed was in het maken van grapjes en (vooral) geintjes uithalen. Zijn grapjes waren ook erg vaak flauw. Laatst zat ik video's terug te kijken op mijn oude YouTube kanaal, Girlpowerr112. Daar kwam ik een video tegen die ik had gefilmd toen het onweerde in Alkmaar. Bij de 50 seconden hoor je mijn vader vragen: ''Waar is je moeder eigenlijk Chelsey?'' waarop ik antwoordde dat ze waarschijnlijk aan het douchen was. Daarna hoor je hem aan mijn broertje vragen: ''Hey Dylan, waar is jouw moeder dan?'' Toen ik dit voor het eerst weer hoorde, moest ik lachen vanwege de flauwe grap. Maar al snel werd ik weer stil. Wat was het vreemd om zijn stem weer te horen na zo'n bijna 6 jaar.


Varen.

Mijn vader had een fase waarin hij dol was op boten en dan vooral het kopen ervan op Marktplaats. Het eerste bootje die hij kocht was een kleine. Na ongeveer een week verkocht hij hem weer door op Marktplaats en kocht hij weer een nieuwe. Zo ging het een tijdje door totdat hij een leuk, groot, bootje had. Vaak gingen we samen varen. Hij had mij ook leren varen. We vaarden altijd te hard door het kanaal bij ons, waardoor we veel gezeik kregen van de buurtbewoners, maar ach. Ik zat dan meestal in de punt van het bootje. Er stond een windje en mijn vader ging steeds wat harder varen. Toen ik doorhad wat hij van plan was, was het al te laat. Hij keerde het bootje plots om, waardoor ik een lading water over mij heen kreeg. Ha, ha. Zo grappig vond hij het niet meer toen ik het even later bij hem terug deed. Payback!

Insect achterop zijn rug.

In de zomer van 2009 waren wij op vakantie naar Zuid-Frankrijk. We gingen een kasteel bezoeken. Eerst liepen we een rondje om het kasteel. Mijn vader liep voorop, toen wij opeens een gigantisch insect op zijn rug zagen zitten. Mijn moeder meteen hysterisch: ''Orbert, er zit een gigantisch insect achterop je rug!''. Ik dacht dat mijn vader wel kalm zou blijven. Maar nee, hij begon als een idioot rond te dansen. ''Haal het van mij af, haal-het-van-mij-af!'' Ik heb toch in een deuk gelegen om hem.

Kussengevechten.

Oké, hier had ik niet altijd even leuke herinneringen aan. Mijn vader ging altijd vroeg slapen en dan kwam ik vaak de kamer nog in voor een kussengevecht. Maar mijn vader was altijd zo gemeen om het licht uit te doen, waardoor ik niks meer zag. Van alle kanten vlogen er kussens om mijn oren en ik kreeg hem telkens maar niet te pakken. Erg gemeen en vals, maar echt typisch mijn vader haha!

AZ kampioenen!

In 2009 werd AZ kampioen en dat heeft onze straat wel geweten. De hele straat werd versierd in AZ-stijl. Vlaggetjes, spandoeken, ballonnen ga zo maar door. Als AZ moest spelen, gingen we het massaal met z'n allen kijken. Op straat stonden tafels met biertjes en er werd muziek afgespeeld. Het was een groot feest, vooral toen AZ daadwerkelijk kampioen werd. Hiervan kwam ik weer video's tegen op mijn oude YouTube kanaal. Ik maakte toen namelijk video's met mijn cameraatje van de Bart Smit (ja, toen was ik al bezig met camera's) van de AZ straat. In een aantal zie je mijn vader ook weer voorbij komen. Zoals de dag waarop AZ kampioen werd. Hij zat achter aan tafel op zijn bekende plekkie, met zijn AZ shirt aan, AZ pet op en een Heineken biertje voor zijn neus. Zo konden wij hem vooral. Hij zat te zingen en te juichen achter aan tafel. Toen de wedstrijd over was, gingen mijn broertje en ik met hem naar het AZ stadion. Daar was het natuurlijk ook een groot feest. In een van de video's hoor je hem ook meezingen (lees: onwijs vals) en wilde ik ook graag delen met jullie. Bij de 1 minuut en 29 seconden begint hij met zingen en springen. Wat kan ik genieten van deze video's, zo herinner ik hem graag.


Als ik thuis kwam, had mijn vader alles volledig anders ingericht.

Goed, ik was nog onwijs jong en niet erg goed in het opruimen van mijn kamer. Vaak waarschuwde mijn vader mij, dat als ik mijn kamer niet zou opruimen, dat hij dan alle troep zou weggooien. Maar toch, elke keer als ik thuis kwam van school, had hij dan mijn kamer helemaal opgeruimd. En vaak voegde hij er dan zelfs nieuwe, leuke, dingetjes aan toe. Zoals die keer dat ik thuis kwam en er opeens zo'n disco licht in mijn kamer hing. Ik was dol op muziek (vooral van de Jonas Brothers) en kon uren staan dansen in mijn kamer. Als het dan donker was, deed ik mijn radiootje aan en de disco licht aan.

Spinnen grapje.

Dit zijn eigenlijk ook niet heel erg leuke herinneringen, maar als ik er zo aan terugdenk kan ik er wel onwijs om lachen. Iedereen weet dat mijn vader dol was op geintjes uithalen en dan vooral bij mij en mijn broertje. Zijn klassieker was dan toch echt de ''zogenaamde spin in zijn handen''. Hij deed dan zijn handen op elkaar, waardoor het leek alsof hij iets in zijn handen verstopt had. Vaak zei hij dan ook: ''Chelsey, ik heb een leuk cadeautje voor je.'' En dan wist ik meteen hoe laat het was. Gillend en half jankend rende in dan rondjes om de tafel met papa achter mij aan. Wat had hij daar toch een grote lol in. Al die keren had hij namelijk nooit echt een spin in zijn handen, toch trapte ik er elke keer weer in. Het ging zelfs een keertje zo ver, dat mijn broertje en ik onszelf opsloten in de badkamer en er pas uitkwamen zodra mijn moeder zei dat mijn vader geen spin in zijn handen had. Mijn vader was erg goed in plagen. Nu realiseer ik mij weer van wie ik het heb :').

Onder de rokjes kijken van mijn poppen.

In groep 4 had ik een heuse verslaving aan Winx Club poppen. Zodra ik een nieuwe had gekocht van mijn zakcentjes, nam ik hem altijd mee naar school. Mijn vader bracht mij vaak naar school met de auto. Altijd moest hij dan het geintje maken in de auto door onder het rokje te kijken van mijn pop. ''Nou, sexy hoor.'' zei hij dan. ''Bah, paaaaap!''

Poffertjes en/of wafels als ontbijt.

Om de week was mijn vader vrij van werk op zaterdag. Als ik dan 's ochtends beneden kwam, hing de geur van wafels of poffertjes door het huis. Hij maakte ze altijd zelf vers, dat vond ik altijd het lekkerst. Negen van de tien keer mislukten de wafels wel, maar ze waren altijd alsnog om te smullen!

De tienduizend klapper tijdens oudejaarsavond.

Elk jaar weer zeurden de buren om het harde vuurwerk van mijn vader. Hij besloot een keer om zo'n tienduizend klapper te halen om de buren even nog gekker te maken. Ik weet nog heel goed dat ik naar mijn buurmeisje, Samantha, liep die iets verderop in de straat woonde. Opeens zag ik mijn vader voorbij zwoegen. Hij was namelijk de tienduizend klapper aan het uitrollen door de hele straat! En onze straat is pittig lang. Ik ging al snel maar weer naar huis, voordat hij het ding zou aansteken. Niet veel later was het zo ver. Als een klein kind kwam hij aan gehobbeld bij ons. Wat een lol had hij erin. En wat een bende was het de dag erna, zeg! 

De vrije val in Slagharen.

''Ah, toe pappp, ga je alsjeblieft met mij hierin?'' We waren een keertje een weekendje naar Slagharen met alleen het gezin. Elk jaar, van jongs af aan, gaan we met de hele familie een weekje naar Slagharen in de meivakantie. Dan wilde altijd een van mijn neven wel met mij in de vrije val, maar dat ene weekendje in oktober was ik daar alleen met mijn vader, moeder en broertje. En ik wilde weer dolgraag in de vrije val. ''Nou, vooruit dan. Ik ga wel met je mee.'' Hij vond het zo onwijs leuk dat ding #not. Helemaal boven aan was hij opeens helemaal stil. Toen we naar beneden vielen hoorde ik zo'n apart, kreunend, geluid uit zijn mond vandaan komen. Kennelijk hield hij toen zijn adem in, want hij vond dat ding doodeng. De held, haha!


''De Jonas Brothers zijn gay.''

Ahh, wat heb ik die uitspraak veel uit zijn mond horen komen. Maar hey pap, het was wel mooi jouw schuld dat ik fan werd van ze! Ik was eerst namelijk helemaal weg van Hannah Montana. Mijn vader downloadde The Best Of Both Worlds concert movie voor mij. En één keer raden wie daar te gast waren? Ja, de Jonas Brothers. Vanaf toen ontstond mijn liefde voor deze drie broers. Je wilt niet weten hoe vaak mijn vader vanaf toen had geprobeerd om die dvd te verstoppen voor mij. Hij werd er gek van. En terecht, haha! Toch bleef hij onder anderen hun cd's voor mij downloaden (ondanks ik ze even later toch kocht) en toen wij op vakantie gingen naar Zuid-Frankrijk met de auto, vond hij het geen probleem om de hele rit Jonas Brothers muziek aan te horen. Stiekem vond hij het wel leuk dus.


Dat was wel een flink lijstje, dacht ik zo. Ik heb natuurlijk nog veel meer leuke herinneringen in mijn hoofd rondzwerven, maar anders wordt het artikel toch echt te lang. Als er familieleden, vrienden of kennissen zijn dit lezen: als jullie nog leuke herinneringen hebben aan mijn vader, laat ze gerust achter in de comments. Ik ben erg benieuwd en vind het altijd leuk om te lezen!

Liefs,

Chelsey

6 opmerkingen

  1. Wat een mooie ode aan je vader . De eerste foto van je blog is bij mij thuis genomen . Jullie kwamen toen op kraam visite . Vroeger ging ik en mijn man met jou ouders om wat hebben we een lol gehad .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw! Mooi geschreven zeg! Heftig ook lijkt me. Wist het inderdaad nog niet. Het lijkt me ook erg raar om naar 6 jaar zijn stem weer te horen. Gelukkig heb je een hele boel mooie herinneringen aan je vader. <3

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi geschreven Chelsey. Dat vind ik echt knap.
    Ik heb je vader eigenlijk niet zo heel goed gekend.. Alleen van vroeger, toen hij nog bij opa en oma woonde (20 jaar geleden dus ofzo! :) ) Ik herinner me goed dat als ik daar dan kwam als kind, hij ook altijd geintjes liep uit te halen. Bijvoorbeeld met Nicky. Dan keek Orbert uit het raam en begon hij "Nicky! Wat is dat?? Wie loopt daar?!" Dan liep er helemaal niemand... Maar Nicky begon dan vreselijk te blaffen en wild door het huis te rennen en op de bank te springen. Dan had Orbert oma weer helemaal op de kast :D "Orbert, doe nou niiieettt!!!" Jeroen en ik vonden het uiteraard vreselijk lollig.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ah wat ontzettend mooi dat je dit durft te delen op je blog en dat je deze mooie herinneringen allemaal nog aan je vader hebt! zolang je de herinneren hebt ga je hem nooit vergeten en zoals ik zie heb je heel veel mooie herinneren en foto's nog van samen met je vader!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje, de eerste alinea raakte me al behoorlijk. Fijn dat je zulke mooie herinneringen hebt. Ik heb zelf twee opa's verloren en kan me voorstellen dat het moeilijk is om iemand los te moeten laten. Sterkte op de dagen die zullen komen, je bent nooit alleen! x

    BeantwoordenVerwijderen