Waarom ik sport | Personal

Wanneer ik aan iemand vertel dat ik zo'n 3 tot 4 keer in de week in de sportschool ben te vinden, krijg ik vaak de opmerking: ''Maar jij hoeft toch helemaal niet te sporten? Je bent al 'dun' van jezelf!'' Op het begin kon ik wel lachen om zulk soort opmerkingen, maar de laatste tijd begint het een beetje vervelend te worden. Dus vandaag ga ik aan jullie vertellen waarom ik nou eigenlijk sport!


Kennen jullie die app Timehop waarmee je kan zien wat je 1, 2 of 3 jaar geleden hebt getweet of op Facebook hebt gezet? Ik kijk er dagelijks op, vooral omdat ik op die manier ook kan zien hoe erg ik ben veranderd door de jaren heen. Af en toe kom ik foto's van mezelf tegen en dan schrik ik wel eens. Wat was ik onwijs slank! En nee, ik had geen anorexia of zoiets dergelijks. Sterker nog, ik at onwijs veel (en ook veel ongezond) maar ik kwam gewoon geen grammetje aan. En ik had er ook vrede mee. Ik was er zelfs trots op wanneer er tegen mij werd gezegd dat ik zo dun was, terwijl ik zó veel at. Maar dat is sinds vorig jaar drastisch veranderd.

Ik had/heb ondergewicht. Het is eenmaal mijn bouw en het zit dus ook in de familie. In eerste instantie dacht ik ook altijd dat ik niet hoefde te sporten of veel gezond moest eten. Want ik ben toch niet dik? Maar wat ik wel steeds vaker begon te merken, was dat ik altijd moe was. Echt altijd. Wanneer ik een middagje naar Amsterdam ging, was ik in de avond helemaal gesloopt. Ik had amper energie, doordat ik vaak ongezond at en niet genoeg bewoog. Naast dat zag ik er ook erg slank uit. Ik wil liever niet het woord 'dun' gebruiken, omdat ik dat gewoon een naar woord vind. De meesten dachten zelfs dat ik anorexia had, totdat ze zagen hoeveel ik at op een dag. Uiteindelijk besloot ik dat het anders moest. Ik wilde dolgraag aankomen. En hoe ik dat ging doen? Juist, door sporten!

Vaak denken mensen dat sporten alleen voor mensen zijn die willen afvallen. Door sporten kan je ook juist aankomen, maar dan in spieren! Ideaal voor als je zo'n bouw hebt als ik. En het werkt ook echt. Ik ben van 45KG naar 52KG gegaan en ben daar supertrots op. Oké, ik ben 1.75m en dat betekend dat ik nog steeds ondergewicht heb, maar het gaat al de goede kant op. Eigenlijk vind ik het al prima zo.

Waarom? Want ik heb toch nog steeds ondergewicht? Klopt, maar ik heb in die tussentijd ook geleerd dat je niet naar de cijfertjes op de weegschaal moet kijken, maar dat je moet kijken naar hoe jij je voelt. En hoe ik mij voel? Ik voel me goed! Ik heb veel meer energie dan een paar jaar geleden en voel mij zelfs gelukkiger. Nu ik ook wat ben aangekomen, ben ik ook minder onzeker over mijn lichaam wat er dus ook voor zorgt dat ik mij gelukkiger voel. Wanneer ik in mijn bikini rond paradeer over het strand of bij het zwembad, krijg ik steeds vaker te horen dat ik er goed uit zie. Stukken beter dan een paar jaar geleden. Hieronder zie je twee foto's. De linker foto is van twee jaar geleden en de rechter foto is van nu!


Conclusie: het sporten heeft mij compleet veranderd. Ik ben gezonder gaan eten en ben zelfs aangekomen. Doordat ik ben aangekomen voel ik mij ook veel vrouwelijker dan eerst. Sporten hoeft niet alleen om afvallen te gaan. Het kan ook gaan om je beter te voelen of in mijn geval, om aan te komen. Sporten zie ik niet als een activiteit, maar als een levensstijl. Ik heb er zelf voor gekozen om gezonder te gaan leven en dat heeft ook flink wat resultaat opgeleverd. Maar natuurlijk gaan er zo nu en dan nog wel wat chicken nuggets bij mij naar binnen.

Sport jij?

Liefs,
Chelsey



3 opmerkingen

  1. You go girl! <3 Zolang jij je maar goed voelt in je eigen lichaam, dat is het belangrijkst!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Topper! Fijn dat je nu beter in jevel zit, daar gaat het om!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed bezig chelsey! Zo fijn om t horen dat het je allemaal zo goed vol doet! Bovendien is goed in je vel zitten heel belangrijk.

    BeantwoordenVerwijderen