Bloeddonor worden: inschrijven + keuringsafspraak| Personal

Degenen die mij al wat langer volgen, is het vast niet ontgaan: in 2009 ben ik mijn vader verloren aan kanker. Aan leukemie, om precies te zijn. Onlangs kwam op het nieuws dat er naar bloeddonors wordt gezocht voor twee jonge meisjes die, helaas, ook leukemie hebben. Ze willen zelfs alle jongeren van 18 jaar en ouder oproepen om donor te worden. Mijn beste vriendin Esmee stuurde een appje met ''Zullen we bloeddonor worden?" en voor ik het wist had ik mij ingeschreven bij de Bloedbank.


Na het nieuws over de twee meisjes, zat ik er sowieso al aan te denken. In mijn omgeving worden steeds meer mensen bloeddonor en daardoor ben ik mij er ook in gaan verdiepen. Daarnaast wil ik andere, zieke, mensen kunnen helpen, omdat ik dat toentertijd in 2009 niet heb kunnen doen voor mijn vader. Ik heb van heel dichtbij gezien wat leukemie met een persoon doet en daarom heb ik het aanmeldingsformulier ingevuld. Je gunt niemand om door zo'n hel te gaan, al helemaal niet 2 jonge meisjes en hun dierbaren.

Ik wil niet alleen dolgraag de meisjes helpen, maar ook alle andere mensen met een ziekte. Zelf voel ik mij kiplekker en helemaal gezond, dus kan ik gemakkelijk wat bloed afstaan wat een ander juist onwijs kan helpen. Misschien zelfs genezen. Met die gedachte in mijn achterhoofd, ben ik vol zenuwen naar mijn eerste afspraak gegaan. Want je kan natuurlijk niet zomaar bloeddonor worden. Je moet eerst gecontroleerd worden, om te kijken of je wel gezond genoeg bent om bloed af te staan. Het is zeker niet niks.

10 april had ik om 17:40 mijn keuringsafspraak. Vriendjelief ging met mij mee. Niet omdat ik bang was, omdat je ook moest bloedprikken. Ik heb al eens vaker moeten bloedprikken en toen er een keer 5 buisjes werden afgenomen, ging ik van mijn stokkie. Vandaar dat mijn vriend meeging, voor de zekerheid. Maar hoe gaat eigenlijk zo'n keuringsafspraak? Eigenlijk ging het best snel. Je komt binnen, meld je bij de balie, vult een formulier in en vervolgens ga je praten met een arts. Die stelt nog een paar vragen naar aanleiding van wat je op het formulier hebt aangekruist, meet je ijzergehalte en bloeddruk en tot slot gaat hij (of zij natuurlijk) je wegen. Daarna worden er 4 buisjes bloed bij je afgenomen die ze zullen gaan testen. Ook dat ging erg snel. Ik had al aan het vrouwtje aangegeven dat ik de laatste keer onwel werd, maar ik had melk gedronken voordat ik erheen ging dus uiteindelijk voelde ik mij gewoon prima. Het vrouwtje was ook heel aardig en bleef met mij praten, wat weer voor goede afleiding zorgde.

En nu? Nu is het wachten tot de uitslag. Als ik een oproepkaart binnenkrijg, dan betekent dat meteen dat ik ben goedgekeurd. Zo niet, dan wordt er telefonisch contact met mij opgenomen. Maar ik hoop natuurlijk dat alles in orde is en dat ik binnenkort gewoon zonder zorgen naar mijn eerste oproep kan gaan! Het kan 2 weken tot 3 maanden (!) duren tot de goedkeuring!

Update: Ik ben inmiddels goedgekeurd! Binnenkort ga ik voor het eerst bloed afgeven en daar zal ik wellicht ook nog wel wat over gaan schrijven. 

Ben jij al bloeddonor?

Liefs,
Chelsey

5 opmerkingen

  1. Het is voor mij afgelopen maanden zo hectisch geweest dat ik er nog geen tijd voor heb gehad. Maar mijn formulieren voor orgaan en bloed donor liggen al thuis! Goed van je dat je dit gedaan hebt, het kost jou eventjes wat tijd maar je red er een leven mee

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn universiteit werkt elk academiejaar twee keer samen met het Rode Kruis voor een grote inzamelactie van zowel bloed als bloedplasma.
    Afgelopen november ben ik voor de eerste keer bloed gaan geven, hoewel dat allemaal perfect verliep heb ik wel tot ongeveer februari last van vermoeidheid gehad. Mijn dokter heeft me uiteindelijk aangeraden om als student geen bloed meer te geven, maar plasma mag wel omdat dat sneller herstelt.^^

    Ik vind bloed geven iets prachtigs, omdat je er eigenlijk amper moeite voor moet doen en zo gemakkelijk één of meerdere mensenlevens kan redden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik was vroeger donor, mijn man is het nog steeds. Ik heb een recente tatoeage en dan mag het niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat ontzettend goed van je dat je hiervoor gekozen hebt! Nu in spanning afwachten tot de eerste keer bloed afgeven...Ben benieuwd naar je vervolgverhalen, want ik heb er ook al een tijdje over nagedacht!

    BeantwoordenVerwijderen